Zawsze marzyłem o pracy modela prężącego się po światowych wybiegach u najwybitniejszych projektantów. Lecz gdy zjawiła się oferta dorobienia w charakterze fotomodelka w sesji reklamowej firmy wypuszczającej na nasz sektor nowy jogurt, decyzję podjąłem w mgnieniu oka – wchodzę w to. Pomieszczenie fotograficzne mieściło się w miłej kamienicy w centrum mego miasta. Zadbane, klimatyzowane, całkowicie zaadaptowane do robienia profesjonalnych ujęć. Przywitałem się z głównym fotografem, gościem od światła oraz makijażystką, która zaraz zabrała się do roboty nakładając mi na twarz puder oraz dobierając konkretne stroje. Poinformowano mnie, że zdjęcia ², do których jestem zaangażowany mają być wykorzystane do reklam zewnętrznych oraz tych ukazujących się mediach drukowanych. Ich przedmiotem miał być jogurt niskotłuszczowy stąd w scenografii znajdowały się chmury błękit, trawa łączone z przyrodą. Pozowałem przed większość czasu szczerząc się od ucha do ucha. Moim zadaniem było w w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój niepohamowany zachwyt nad nowym produktem. Ja się podniecałem, a fotograf strzelał zdjęcia. Nic takiego, a zajęcie bardzo dobrze wynagradzane. Wszystko trwało kilka godzin. Po zakończeniu zdjęć nie mogłem patrzeć na jogurt przez kolejnych kilka miesięcy. Fotki w których uczestniczyłem były tylko pierwszą częścią długiego procesu. Musiały one zostać obrobione, uznane, wybrane, a potem specjaliści mieli wymyślić chwytający slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Plakaty w mediach i na ulicach pojawiły się dopiero po kilku miesiącach od mojej sesji zdjęciowej, a jogurt pojawiać się na półkach sklepowych chwilę później. Nie wiem jak się sprzedawał, lecz przyznaję, że w podobnej sesji partycypowałbym raz jeszcze.